Er zijn twee zaken die mij de laatste jaren zijn opgevallen qua lichamelijke verschillen tussen Cambodjanen (en wellicht alle Aziaten) en Nederlanders (waarschijnlijk alle Europeanen).
Allereerst is dat het vermogen van de Cambodjaan om ontspannen een uur of langer op de hurken te zitten.
De kern van dit vermogen zit hem in de anatomie van de benen, waardoor ze kunnen hurken met de voeten plat op de grond. Omdat ik (en volgens mij de meeste Europeanen) dat niet kan en alleen maar op de voorvoet kan steunen, is er geen evenwicht waardoor ik dit hooguit enkele minuten volhoud.
In een land als Cambodja is dat onvermogen erg onhandig. Vrijwel bij alle Boeddhistische ceremonies wordt er langdurig gehurkt, de toiletten op het platteland zijn ook zo ingericht dat er niet gezeten kan worden maar gehurkt moet worden om er gebruik van te kunnen maken. Ik heb in mijn badkamer (gelukkig) een voor mij normaal toilet kunnen plaatsen, dus dat probleem heb ik kunnen tackelen.
Maar bij de ceremonies ben ik nog steeds de stoethaspel die na een paar minuten door zijn hoeven zak en moet gaan zitten. Het is niet anders, ik ben er niet voor gebouwd.
Een ander duidelijk verschil is de omgang met hete en koude buiten temperaturen.
Cambodjanen zweten niet of nauwelijks en hebben (logischerwijs, aangezien ze in een tropisch klimaat verblijven) weinig last van de hoge temperaturen, al houden ze wel tussen 11 en 14 uur een siësta om het heetst van de dag te ontlopen. Ik, daarentegen, zweet de hele dag peentjes. Alleen als ik onder een ventilator in de schaduw kan zitten is het te doen, en dat doe ik dan ook geregeld. Mijn dagelijkse “klusjes” doe ik ook altijd tussen 6 en 9 uur s’morgens, als de hitte nog te behappen valt.
Bij “koude” temperaturen ligt het heel anders. Cambodja is een land waar de temperatuur eigenlijk nooit, of hoogst zelden, onder de 20 graden komt. In de winter, na de regentijd, is het het koudst. Dat is nu in deze tijd dus. Ik vind dat een heerlijke periode. Als ik bij zonsopgang ga wandelen (dat doe ik elke dag) is het rond de 20 graden met een briesje erbij. Heerlijk om te bewegen en voor mij ook absoluut geen reden om mijn korte broek en T-shirt te verwisselen voor iets warmers.
Cambodjanen vinden 20 graden dus echt koud. Ze hebben dan allemaal een lange broek met trui aan en daaroverheen nog vaak een jas om warm te blijven.
S’nachts moet er ineens onder een deken worden geslapen en moet de ventilator uit.
Helaas (voor mij) is deze periode maar kort, maar ik ben ook geen autochtoon. Ik moet me maar aanpassen.
Hans in Cambodja blog 