Voordat ik naar Cambodja vertrok had ik een terras vol met sundaville planten in potten. Ik vond dat een prachtige plant die ook de hele zomer volop bleef bloeien.
In Cambodja had ik deze planten nergens gezien, dus ik dacht, naïef dat ik soms (vaak) ben, in Cambodja is het altijd zonnig, dus daar moeten die planten het dan toch ook goed doen.
Hele planten zijn natuurlijk lastig te transporteren in het vliegtuig, dus moest er iets anders bedacht worden.
Een goede vriendin van me bedacht toen dat ik het beste stekjes kon meenemen. Zij wist ook hoe ze de sundaville moest stekken dus ze zou er wel een paar voor me vervaardigen. De eerstvolgende keer dat ik weer in Nederland zou zijn, zou ik ze dan mee kunnen nemen.
Nou, die eerstvolgende keer is na anderhalf jaar vanwege Covid 19 nog steeds niet in zicht, maar inmiddels heb ik sterk mijn twijfels of dit experiment wel kans van slagen heeft.
Ik ben namelijk voor mijn vertrek ook nog naar een tuincentrum geweest om allerlei zaden mee te nemen, waaronder suikermais, vleestomaten, paprika’s, aardbeien…..
Het afgelopen jaar hebben we de meeste zaden uitgeprobeerd maar niks sloeg aan. De aardbeien kwamen niet eens op, de vleestomaten kwamen nog wel boven de grond maar begaven het daarna. De paprika’s (Surinaamse, dus veel zon gewend) kwamen ook niet boven de grond, en van de suikermais kwam er maar eentje omhoog, die kreeg ook nog een kolfje maar verpieterde toen volledig, hoewel er veel water op ging.
Geen succes dus.
Nou kennen ze hier geen of nauwelijks potgrond. Je moet het echt doen met de grond die ook onder de rijstvelden ligt.
De grond is hier, volgens mij, pure rivierklei, erg lastig te bewerken.
De Mekong stroomt elk jaar in september buiten zijn oevers en zet dan grote delen van het land onder water. Als het water weer verdwenen is, is er weer een laagje klei achtergebleven.
De rijst gedijt hier goed bij, al moet de grond wel nat blijven.
Als deze grond nat is, is het week en kun je er gemakkelijk diep in wegzakken. Maar droogt het op, is het net steen, hard en ondoordringbaar.
Met een steekschop verplaats je de grond dan niet meer, dat moet dan met een instrument dat een mix is van een schep en een pikhouweel.
Om kleine gaten te maken is er een soort zware, lange beitel.
Dit is dan ook het grootste probleem, het is rond het huis ondoenlijk om de grond continue nat te houden, nog afgezien dat sommige planten daar ook niet eens van houden.
Zelf potgrond maken hebben we ook geprobeerd en dat lukt wel aardig ook, maar wel in kleine hoeveelheden.
Hiervoor oogsten we een speciaal soort bladeren, die heel snel verteren. We verzamelen vezels van kokosnoten (nadat we de kokosnoten hebben leeggedronken, geven we de bast aan één van onze honden, die het erg leuk vindt om de notenbast volledig uit elkaar te trekken. De volgende morgen hoeven we alleen nog de vezels te verzamelen.)
Bladeren en vezels worden klein gehakt en vervolgens vermengd met gedroogde koemest. Het mengsel moet dan in een gesloten plastic zak een aantal maanden broeien,
alvorens het gebruikt kan worden.
We hebben deze “potgrond” nog niet echt geprobeerd maar hebben goede hoop dat we hier iets mee kunnen.
Van alle zaden die ik had gekocht zijn er alleen nog wat over van de vleestomaten, dus die gaan we uitzaaien zodra de potaarde gereed is.
Planten en zaden vanuit Nederland hier laten groeien is dus geen gemakkelijke opgave, maar andersom is wellicht wel mogelijk. Dat hebben we nog niet geprobeerd.
Toen we op Koh Rong waren, zag Vanna een groot perk met allemaal bloemen in alle kleuren van de regenboog. Ze heeft toen een paar uitgebloeide en gedroogde bloemen meegenomen naar huis en ze in onze tuin versnipperd.
Dat was een groot succes, onze tuin lijkt nu wel een vlindertuin, mooie kleuren van zowel de bloemen als de vlinders.
Dat wil ik dus wel proberen, een paar gedroogde bloemen meenemen naar Nederland en kijken of ze daar ook groeien.
Ik denk dat dat moet kunnen, alleen de bestuiving kan een probleem zijn, want ik weet niet of er in Nederland vlinders zijn die van deze bloemen houden, maar dat zien we dan wel weer.
Overigens hoef ik me geen zorgen te maken dat ik te weinig groente en fruit binnen krijg. We hebben 3 mangobomen in de tuin, een perkje met een klein soort komkommers,
Chili planten in meerdere maten, allerlei kruiden, een papaja boompje, suikerriet, allerlei kruiden en nog een soort groente die ik aan zie voor onkruid, maar waar Vanna dan een soort spinazie van kookt (erg lekker).
Vanna is bij ons de Hendrika Johanna de tuinvrouw, zij zoekt op het internet op hoe je de eerdergenoemde “potgrond” moet maken en ook heeft ze een recept gevonden hoe je van regenwater en ei en nog wat ingrediënten plantenvoeding kunt bereiden.
Ik verricht alleen maar hand en spandiensten zoals helpen bij de vervaardiging van de potgrond of het maken van bamboe geraamtes om de klimplanten te geleiden.
Voor Cambodjaanse begrippen hebben we een prachtige tuin en het is tevens een leuke hobby.
Hans in Cambodja blog 