Honden

Honden horen bij het Cambodjaanse platteland. Elk gezin heeft minstens 2 honden, maar 4 tot 6 komt ook regelmatig voor. De belangrijkste taak van een hond is het bewaken van het erf en het erf vrijhouden van ongedierte.

In Nederland hebben we ontelbare soorten honden, van pekinees tot Deense dog. Hier zijn alle honden ongeveer even groot, sommigen wat hariger dan anderen, maar allen hebben ze ijzersterke kaken.

Hoewel de Cambodjanen dus met hun honden leven, gaan ze toch heel anders om met ze dan in Nederland. Hier koop je geen Pedigree, of hoe dat hondenvoer ook heet. Hier krijgt de hond gewoon wat er over is, en dat kan ook 2 dagen niks zijn.

Als het gezin eet en er zijn visgraten, of botten van het vlees, dan worden die op de grond gegooid en binnen afzienbare tijd in een of meerdere honden magen opgenomen. Zelfs varkens- en koeien botten worden door de sterke kaken vermorzeld en naar binnengewerkt. Nadat het gezin heeft gegeten, krijgen de honden vaak nog wat overgebleven rijst, waar wat groente- of vlees-nat doorheen is geroerd. Maar dat gaat dan wel vaak in één bak, zodat alleen de sterkste honden kunnen eten.

Onze pup kwam van de overburen en kreeg bij ons op zijn Nederlands te eten. Binnen een paar maanden was hij 2 keer zo groot als zijn broertjes en zusjes die nog steeds aan de overkant woonden.

Is een hond ziek, of is hij gewond, dan is het maar te hopen dat hij een sterk gestel heeft, want hij zal echt zelf moeten herstellen. Ook een spuitje om hem dan uit zijn lijden te verlossen zal er niet komen.

Ook een eigen onderkomen hebben de honden hier niet. In de traditionele Cambodjaanse huizen, waarbij de woning op palen is gebouwd, mag de hond absoluut niet boven in het slaapgedeelte komen. De hond moet een plekje onder het huis, tussen de palen, zien te vinden.

Ik vond het nodig om voor mijn honden een hok te bouwen.

Dat bleek voor nogal wat reacties te zorgen, en…..veel gelach. En veel hebben ze er tot op heden niet in geslapen.

Geboortebeperking onder de honden kennen ze hier ook niet, ze paren maar door en dat betekent dus ook dat elk gezin zo’n 2x per jaar een hondje of 6 bij kan schrijven. Maar doordat die vaak niet of te weinig te eten krijgen gaan er ook veel weer dood. Alleen de sterksten overleven (alleen dus niet bij ons). De overlevende pups gaan weer naar andere gezinnen of blijven in het gezin, als ze niet geplaatst kunnen worden. En als er teveel honden zijn, bel je gewoon de hondenslager, die komt met een kar met kooien voor je deur, haalt de boventallige honden op (de eigenaar krijgt er dan nog wat geld voor) en voert ze af. Vaak dezelfde dag nog kun je dan bij zijn winkel een bakje hondenvlees kopen met een pittig sausje en wat rauwkost.

Wij hebben nu 2 gezonde pups, ééntje van een maand of 6 en een van net 2 maanden. Ze zijn super aanhankelijk en lopen mij de hele dag achterna. 2x per dag neem ik de oudste mee uit wandelen, waar ze dan al haar overtollige energie in kwijt kan.