Begin april 2019 ben ik dan echt uit Nederland vertrokken.
Dat schrijft gemakkelijker dan het was. Voor die tijd moest er zoveel gebeuren. Mijn huis in Nederland moest worden verkocht. Bijna al mijn bezittingen moesten “opgeruimd” worden. Een klein gedeelte kon ik meenemen, een ander klein deel (herinneringen, fotoalbums etc) werden bij een vriend opgeslagen….maar het overgrote deel moest ik kwijt.
Ik had het geluk dat ik mijn inboedel kon mee verkopen met het huis, dat scheelde weer veel sjouw werk, maar toch ging er nog veel naar de kringloop.
Gemakkelijk is dat zeker niet…..van al die boeken, cd’s, dvd’s, die in de afgelopen decennia steeds met me zijn meeverhuisd, moest ik nu afscheid nemen. Via marktplaats krijg je er dan nog wel wat voor, maar nooit de waarde die het voor jou had.
Mijn auto heb ik aan mijn jongste zoon gegeven, die nog met rijlessen bezig was, maar die de wagen straks als hij gaat studeren goed zal kunnen gebruiken. Mijn oudste zoon kreeg mijn fiets.
Uitschrijven uit Nederland is ook best confronterend. Geen zorgverzekering meer, geen belastingen meer, alle financiële verplichtingen moesten worden gestopt.
Begin april was alles geregeld. Afscheid genomen van mijn familie en van mijn vrienden, wat helemaal niet gemakkelijk was. Het afscheidsetentje dat Gert en Marion me hadden aangeboden was heel warm en gezellig maar riep ook emoties op en twijfel of ik er wel goed aan had gedaan om deze stap te zetten.
Ik nam het vliegtuig naar Bangkok en vandaar naar Phmom Penh, waar ik afgehaald werd door Vanna.
Hans in Cambodja blog 