Politiek en de media

De manier waarop de Cambodjaanse bevolking aan hun informatie komt is toch wel heel verschillend met die van Nederland.
De meeste informatie komt via Facebook, YouTube en andere Social media (hoewel dat nu weer niet zoveel met Nederland verschilt, zeker voor wat betreft de jongeren).
Kranten bestaan wel maar zijn zwaar gecensureerd. Ook de sociale media worden nauwlettend in de gaten gehouden door de overheid.
Het nieuws in de kranten (op papier maar ook online) gaat meestal over hoe goed de regering bezig is qua economie, infrastructuur en armoedebestrijding en hoe slecht het in het buitenland is.
Ook wordt veel aandacht besteed aan lokale criminaliteit. Moorden, diefstallen en verkrachtingen worden uitgebreid behandeld inclusief de foto’s van de daders en dat dan zonder zwart balkje voor de ogen, want daar wordt niet op gecensureerd.

Kritiek op de overheid komt absoluut niet in de krant en ook niet op de televisie, tenzij er via een schotelantenne op buitenlandse zenders afgestemd kan worden, maar het grootste deel van de Cambodjanen heeft geen geld voor een schotelantenne en spreekt bovendien geen buitenlandse taal dus de toegang tot die informatie is maar uiterst beperkt. Er wordt hoofdzakelijk gekeken naar Khmer programma’s en die laten alleen de Khmer cultuur zien en qua “nieuws” hetzelfde als de kranten, dus geen politiek maar wel lokale misdaden en lokale gebeurtenissen als overstromingen, ongelukken etc.
Door veel karaoke en dans/muziek evenementen uit te zenden wordt het chauvinisme gevoed en geeft dat de Cambodjaan een positief gevoel over het land.

Door rampen (droogte, overstromingen, Covid 19) en misdaden breed uit te meten wordt de aandacht voor de politiek afgeleid.
Vertrouwen in de democratie is volledig afwezig en omdat men ook nog steeds met trauma’s vanuit de Rode Khmer periode worstelt is de strijdlust om met veel risico’s iets te gaan veranderen ook zo goed als gedoofd. De oppositie is verboden in Cambodja dus de leiders daarvan moeten nu vanuit het buitenland communiceren, maar hoe doe je dat als je geen media kunt gebruiken. Alleen met mond op mond informatie is het vrijwel ondoenlijk om echt iets te veranderen.
Nee, de huidige machthebbers hebben nauwelijks iets te duchten en bereiden hun macht alleen nog maar meer uit.
Langs alle grote wegen staan borden met daarop Cambodian People’s Party met de foto daarbij van de huidige president.

Eerder (nog maar kort geleden) stond er nog het woord “democratic” op dezelfde borden, maar dat is nu weggehaald.
Deze maand zijn er verkiezingen, Vanna moet ook stemmen. Zij gaat dat ook doen maar zeker niet met het idee dat ze mee mag beslissen over de samenstelling van de “nieuwe” regering.
Ze vertelde me ook nog dat wanneer ze niet zou stemmen, ze in de toekomst geen aanspraak meer hoeft te maken op politie of andere ambtenaren, omdat die haar dan zouden boycotten.
Nee, ik denk niet dat er de komende jaren daadwerkelijk iets zal veranderen in de machtsstructuur van Cambodja. Voor de meeste inwoners van dit prachtige land is politiek een ver-van-mijn-bed-show en gaat het leven na de “verkiezingen” gewoon weer verder.