Muziek

Muziek is heel belangrijk in Cambodja. In de grote steden merk je dat wat minder en hoor je veel westerse muziek, maar dan vooral in de straten waar de bars hun (buitenlandse) klanten proberen te lokken.
Maar in de dorpen op het platteland is het een heel ander verhaal.
Daar hoor je eigenlijk altijd wel ergens muziek, de hele dag door. Vaak met een boeddhistische achtergrond, maar ook heel vaak muziek vanuit de Khmer cultuur, soms al heel oud (traditioneel) en soms modern (vaak met electrisch gitaar).

De Cambodjaan is geen ster in het verbaal openbaren van de diepere gevoelens, maar via de muziek kunnen ze dat als geen ander, maar dan wel via de traditionele muziek.
Zoals al eerder gemeld, gaat de muziek die wordt afgespeeld naar aanleiding van een sterfgeval dwars door je ziel. Je hoeft geen woord van de tekst te verstaan om toch te voelen wat het doel is van deze traditionele muzikale uiting.
Ook voor romantiek, drama en feeststemming is er voldoende keus uit de vele oude melodieën die Cambodja rijk is.
De traditionele Cambodjaanse muziek is dus vol emotie en ik persoonlijk hou daar erg van.
Helaas is het niet bij die muziek gebleven……

Ik besef dat ik zelf uit een land kom waar “de Toppers” volle zalen kan trekken, dus of ik mag oordelen…..wellicht niet, maar een blog mag toch ook wel een persoonlijk tintje hebben, lijkt me…..
Hier in Cambodja komt zeer veel van de “moderne” muziek, kennelijk uit dezelfde (naar mijn mening beperkte) koker, want steeds hoor je dezelfde vreemde maatwisselingen, dezelfde opbouw en vaak hetzelfde ritme.
Ook valt op dat elke tekstregel 2x wordt gezongen, een beetje in de trant van onze oude kinderliedjes (drie schuintamboers…)
Als je een paar van die nummers hebt gehoord, ken je ze allemaal ……vind ik.
Maar het bijzondere is dat vrijwel alle Cambodjanen het prachtig schijnen te vinden, en het lijkt niet eens uit te maken wat hun leeftijd, geslacht of intelligentie is.
Vanna luistert wel eens met me mee naar “mijn” westerse muziek, maar zal deze nooit zelf afspelen.
Volgens haar wil de Cambodjaan verstaan wat er gezongen wordt, en dan moet het dus Khmer muziek zijn.
Khmer muziek heeft hier ook een super groot podium.

Op de televisie worden op minstens 2 kanalen constant 24/7 dansavonden vertoond met keurig geklede dames en heren (stuk voor stuk ideale schoondochters en schoonzonen) die op een zeer rustige wijze dansen op de moderne Khmer muziek die daar live ten gehore wordt gebracht en waarbij de tekst dan op een karaoke manier op het scherm wordt weergegeven.
Vanna mag daar graag naar kijken, maar ik heb er heel weinig mee.
Karaoke is sowieso belangrijk in Cambodja. Elke feestavond, groot of klein, eindigt, vrijwel zonder uitzondering, in een karaoke optreden van de vaak behoorlijk aangeschoten gasten.

Ook in taxi’s, bussen en soms zelfs tuktuks, is de Khmer muziek te horen, er is geen ontkomen aan.
Ik weet niet of ik hier ooit aan zal wennen, opzoeken doe ik het zeker niet.
Maar als ik zelf gevraagd wordt om een karaoke nummer te zingen, kies ik “een beetje verliefd” van Hazes, om het echt Hollands te doen. Daar verstaan ze lekker niks van, maar geeft mij dan wel weer een prettig chauvinistisch gevoel.