Het inkomen van de dorpsbewoner

Het inkomen, dat de mensen op het platteland genereren, is over het algemeen klein en wordt meestal in de regentijd verdiend.
In de droge periode zijn de meeste mensen bezig op de rijstvelden. De rijst die dit oplevert is hoofdzakelijk bedoeld voor eigen gebruik of dat van de familie.
Dat vraagt een enorme inspanning aangezien de rijst voortdurend onder water moet staan en dat is niet simpel als het niet regent.
Er worden onder andere dammetjes aangelegd om het water zolang mogelijk vast te houden. Sommigen slapen zelfs op de velden. In dat geval genereren ze ook nog neveninkomsten, want er worden dan rattenvallen neergezet en dan tijd besteed aan het opjagen van de overvloedig aanwezige ratten, zodat ze die val inlopen. In de morgen gaan de mannen (want dit is wel typisch een mannen taak hier) dan terug naar het dorp met achterop de fiets een kooi met levende ratten, waarvan de meesten worden verkocht aan Vietnam (voor consumptie). Maar af en toe snacken ze er hier en daar ook zelf ook wel eens eentje weg.

De vrouwen zorgen hier voor het huis en zijn in de tuin en op het erf bezig. Vaak wordt er groente, kruiden en fruit verbouwd en worden er kippen gehouden. Dit is hoofdzakelijk voor eigen gebruik, maar een eventueel overschot wordt wel verkocht op de markt.

De kaveltjes, waarop de rijst wordt verbouwd, variëren van 200m2 tot soms wel een hectare. Iedereen in het dorp heeft wel ergens een kaveltje, dus de meesten zijn klein.

De grotere kavels zijn bedoeld om ook rijst voor de verkoop te verbouwen en daarmee dus geld te verdienen.

Er zijn hier 2 soorten rijst, de 2-maanden en de 3-maandenrijst, de laatste is de lekkerste.
Zodra de regentijd voorbij is, en het land nog onderwater staat, wordt de rijst uitgezet. De hoop is dan dat het dan nog af en toe blijft regenen in de eerste weken, maar dat is lang niet zeker, bleek ook dit jaar weer eens.

Als het niet regent, moet er met dieselpompen grondwater opgepompt worden, dat vervolgens met lange slangen naar de juiste plekken moet worden geleid. Dat is echter niet voor iedereen weggelegd, want de armsten hebben niet de beschikking over pompen en slangen, en zijn dus afhankelijk van regen in de eerste tijd. Zij telen dan ook de 2-maanden rijst in de hoop dat deze op tijd geoogst kan worden voor de echte droogte begint.
Heb je wel de beschikking over pompen en slangen, kun je je permitteren om voor de 3-maanden rijst te gaan. Ook een tweede oogst, nadat de eerste van het land is, wordt dan vaak nog binnengehaald.

In de regentijd valt er weinig te beginnen op het land, aangezien alles onder water staat vanaf eind mei tot half oktober. Dit wordt veroorzaakt door de vele regen, maar ook treedt de Mekong dan buiten zijn reguliere oevers en zet daarbij half Cambodja blank……maar ook vol vis.
Het inkomen in de regentijd wordt dan onder andere verdiend met vissen (hoewel dat ook vaak voor eigen gebruik dient) maar ook gaan bouwprojecten dan van start en er is dus werk als bouwvakker maar ook als aannemer.
Voor de oudste mensen in ons dorp is het het hele jaar moeilijk. Zij zijn niet meer in staat om te vissen, om het land te bewerken of om bouwvakkerswerk te doen en zijn dus afhankelijk van hun kinderen of van familieleden.
Sommigen hebben hun rijstveldje verpacht aan anderen, waardoor ze in ieder geval nog de helft van de opbrengst ontvangen. Heb je geen kavel en heb je ook geen familie, dan wordt het erg lastig.
De buurvrouw van mijn schoonouders heeft nog een andere bron van inkomsten gevonden.
Sommige dorpsbewoners hebben een kapokboom in hun tuin, waar ze niks mee doen.

Buuv weet dat precies en heeft dan ook toestemming om de kapokpeulen te oogsten voor een kleine vergoeding.
De peulen gaan in zakken op de fiets naar haar hutje, en worden daar opengepeuterd.

De kapok wordt verzameld en schoongemaakt en er worden vervolgens kussens van gemaakt in diverse maten.

Door deze te verkopen aan de dorpsbewoners kan zij zich nog steeds in haar levensonderhoud voorzien.