Tragiek en geloof

Afgelopen week vond er een groot drama plaats in het dorp.

We hebben sinds kort een nieuwe pagoda, zoals ik al eerder genoemd heb, en deze pagoda zal via een groot feest op 28 maart ingewijd worden. Het feest, waar elke inwoner van Melop aan meebetaalt is voor vrijwel iedereen hèt hoogtepunt van dit jaar
Dat betekent ook dat de laatste werkzaamheden die nog verricht moesten worden (voornamelijk op het terrein rondom) zo goed als afgerond zijn.
Het gebouw staat op een vlakte waarop, behalve de pagoda zelf, meerdere bouwwerken zijn geplaatst, zoals de woonruimte voor de monniken, een gebouw waar het Boeddhisme wordt onderwezen (soort zondagsschool),

een plek waar de familiegraven zijn geplaatst, diverse bid-plekken en ook een mooi versierd waterbassin met waterlelies en lotusbloemen, waarschijnlijk bedoeld om vredig en in alle rust te kunnen mediteren.

Afgelopen week echter gebeurde er iets dramatisch, één van de kinderen die vaak op het terrein spelen (de school ligt naast dit terrein) raakte te water in het bassin en verdronk.
Hoewel Cambodja ongeveer de helft van het jaar blank staat, kan praktisch niemand hier zwemmen, en ook dit kind dus niet.

De “muziek” die bij dit soort gelegenheden de volgende ochtend vanaf 4 uur s’ochtends door de luidsprekers schalt, gaat (zeker met de wetenschap dat het hier om een kind gaat) werkelijk door merg en been.

S’avonds op de volgende dag gaat er echter meer mis. In deze hitte wordt een overledene al vrij snel gecremeerd en dat gebeurt ook op het pagoda terrein, vlakbij het bewuste bassin.

Het is al ruim 5 maanden kurkdroog in Cambodja en bij de crematie vatten de struiken en bomen, rondom de plek waar dit plaats vond, vlam.

Doordat het vuur al vrij snel om zich heen greep moest de brandweerwagen van het naburige dorp aanrukken. Ook ging er gelijk een persoon met de scooter langs alle straten om overal de electriciteit af te sluiten (?).

Kennelijk is de stroomvoorziening extra kwetsbaar in geval van brand, gecombineerd met bluswater.

Voor de ouders en familie van het overleden kind moet het verschrikkelijk zijn geweest, in zo korte tijd je kind verliezen, en als je dan afscheid aan het nemen bent gebeurt er zoiets, en dat ook nog allemaal op het pagoda terrein. Diezelfde avond en ook de avond daarop was er ook nog een bruiloftsfeest in het dorp (en als er zo’n feest is, gaat dat zo luid dat niemand dat kan ontgaan), waardoor het rouwproces er zeker niet gemakkelijker op geworden zal zijn.

Dan moet je toch wel heel sterk geloven, wil je dit kunnen verwerken zonder te gaan twijfelen aan Buddha. Het pagoda terrein zal mijns inziens toch een plek zijn waar de familie niet snel in een feeststemming zal geraken……maar ik heb me al vaker vergist in de weerbaarheid en het rotsvaste vertrouwen in Boeddha van de Cambodjaan.